Digitale soevereiniteit is de mate van controle die een land, organisatie of individu heeft over zijn eigen data, software en digitale infrastructuur, zonder afhankelijk te zijn van de wetten of commerciële belangen van externe, vaak niet-Europese, partijen. Voor een bedrijf betekent dit weten waar je data staat, welke wet van toepassing is, en wie er echt controle over heeft.
Drie jaar geleden sprak nog niemand erover. Vandaag lijkt de term « digitale soevereiniteit » overal op te duiken. Dat is geen toeval, en al zeker geen tijdelijke hype: het is het resultaat van geopolitieke, juridische en technologische ontwikkelingen die de voorbije jaren in een stroomversnelling zijn gekomen.